رونالدو تلاش میکرد پرتغال را برای اولین بار در دومین تورنمنت متوالی به مرحله یک چهارم نهایی برساند. در عوض، دوران حضور در بزرگترین صحنه فوتبال برای رکورددار گلهای ملی (۱۴۶) و بازیها (۲۳۳) به پایان رسیده است.
مرینو تا دقیقه ۸۵ وارد زمین نشد و بازی سربالای او برخی از تطبیقپذیریهایی را نشان داد که به آرسنال کمک کرد تا اولین قهرمانی لیگ برتر خود را در بیش از ۲۰ سال در بهار امسال به دست آورد.
جام جهانی برای مرینو که در طول این تورنمنت ۳۰ ساله شد، پس از جراحی پای راست که فصل حضورش در آرسنال را کوتاه کرد، در هالهای از ابهام قرار داشت.
در بزرگترین لحظه سال برای اسپانیا، او با پاهایی سرحال آنجا بود و با پای چپش گل را به گوشه سمت چپ دروازه زد. مرینو پس از بیرون آمدن از آغوش گروهی با همتیمیهایش، قبل از اینکه فریادی از ته گلو بکشد و هر دو مشتش را گره کند، دور پرچم در گوشهای از زمین حلقه زد.
این همان روشی است که پدرش، میگل مرینو، بیش از سه دهه پیش در دوران باشگاهی خود در اسپانیا جشن گرفت. و پسرش اولین بار این کار را پس از گلی که دو سال پیش در دقایق پایانی برای شکست آلمان میزبان و رساندن اسپانیا به نیمهنهایی مسابقات قهرمانی اروپا به ثمر رساند، تقلید کرد.
این اولین گل میکل مرینو در جام جهانی و یازدهمین گل او برای تیم ملی بود.
مرینو گفت: “چه راهی بهتر از این برای جشن گرفتن. شما همه خوبیها و بدیها را به یاد دارید و امسال لحظات سختی برای من وجود داشته است.”
آخرین دیدار این دو رقیب در شبه جزیره ایبری که اولین بار 105 سال پیش در یک بازی دوستانه در مادرید به میدان رفتند، کاملاً در تضاد با آخرین بازی آنها در جام جهانی بود.
هشت سال پیش بود که رونالدو تنها هتتریک خود در جام جهانی را در تساوی 3-3 با اسپانیا در بازی افتتاحیه مرحله گروهی که یکی از بهترین بازیهای این مسابقات محسوب میشود، به دست آورد.
این فوق ستاره 41 ساله در این مسابقات سه بار گلزنی کرد، اما در مقابل اونای سیمون اسپانیایی که رکورد خود در جام جهانی را به 609 دقیقه بدون دریافت گل افزایش داد، موقعیتهای زیادی نداشت. اسپانیا اولین تیمی شد که شش بار متوالی در جام جهانی دروازهاش را بسته نگه داشته است.
بهترین فرصت، ضربه رو به عقب زیبای رونالدو در دقیقه ۳۷ بود، زمانی که ضربه سر ژائو فلیکس به شانه چپ سیمون برخورد کرد و در هوا به رونالدو رسید. او توپ را با پای راست خود زد، اما ضربه به اندازه کافی نرم بود که به سیمون فرصت دهد تا خود را بازیابی کند و توپ را بگیرد.
رونالدو که یک روز قبل از آن اعلام کرده بود که ششمین جام جهانیاش آخرین جام جهانیاش خواهد بود، گفت: «فردا مثل امروز از خواب بیدار میشوم، با وجدانی آسوده.» «من تمام تلاشم را کردم. من سه عنوان قهرمانی با پرتغال کسب کردم. قبل از کریستیانو، پرتغال هیچ عنوانی را کسب نکرده بود. بنابراین، خوشحالم. بزرگترین عنوانی که با تیم ملی به دست آوردم در سال ۲۰۱۶ (قهرمانی اروپا) بود که صادقانه بگویم، برای من همان ابعاد جام جهانی را داشت.»
پرتغال در هشت دقیقه پایانی وقتهای تلف شده به شدت برای زدن گل تساوی تلاش کرد. سیلوا ضربه سری داشت که با کمی اختلاف از بالای دروازه به بیرون رفت.
این مشکل دفاعی تنها دو روز مانده به یک سال پس از پیروزی پرتغال مقابل اسپانیا در فینال جذاب لیگ ملتهای اروپا که پس از تساوی ۲-۲ به ضربات پنالتی کشیده شد، رخ داد.
دیدار دیگر در جام جهانی، پیروزی ۱-۰ اسپانیا – آن هم در مرحله یک هشتم نهایی – بود که لاروخا در آفریقای جنوبی قهرمان شد.
د لا فوئنته گفت: «مسابقه فوقالعادهای بود. دو تیم فوقالعاده. همانطور که گفتیم، مثل یک فینال پیشبینیشده بود. همانطور که انتظار میرفت، ما مجبور بودیم تا پایان بازی سختی بکشیم.»
تا اینکه اسپانیا دیگر مجبور به تحمل سختی نشد – به لطف تعویض فوقالعادهاش.

